Trubač Avišaj Koen, jedan od najperspektivnijih muzičara današnje džez scene, biće gost druge večeri dvadesetog, jubilarnog, Pančevačkog Jazz Festivala, u petak, 3. novembra u 22.00, u dvorani Kulturnog centra Pančeva. Iste večeri od 20.30 nastupa i internacionalni jedanaestočlani sastav Vladimira Nikolova i Srđana Ivanovića, koji promoviše novi projekat pod nazivom „Artistry in Broken Rhythm“. Avišaj Koen prešao je trnovit put od početaka u Izraelu do zavidnog statusa koji uživa danas.

Muzičko obrazovanje mu nikada nije bilo problem – u zemlji velike džez tradicije je već kao tinejdžer nastupao sa velikim i značajnim orkestrima, a od svojih dvadesetih redovno snima autorske albume. No, sa druge strane, nosio je dvostruko breme svog imena i prezimena. Naime, njegova sestra je renomirana klarinetistkinja Anat Koen, a stigao ga je i maler da nosi identično ime i prezime kao i čuveni kontrabasista, danas velika zvezda mejnstrim džez scene. Na pomen njegovog imena trebalo je uvek iznova objašnjavati ko je ko, na šta se i sam trubač duhovito-gorko osvrnuo nazvavši svoj debitantski album The Trumpet player.

Bilo kako bilo, Avišaj „trubač“ Koen je po svim standardima gradio izuzetno uzornu, lepo i postepeno vođenu muzičku karijeru u domenu onoga što američka kritika naziva „moderno-kreativnim džezom“. U prevodu, radi se o finoj akustičnoj mešavini post-bapa i modernog pristupa ritam sekciji u dodiru sa žanrovima popularne muzike. Njegove improvizacije se ne gube u vlastitoj samodovoljnosti, već komuniciraju kako sa samim aranžerskim okvirom numera, tako i sa džez publikom kojoj je dosta dokazivanja puke tehničke virtuoznosti.

Publika i kritika su ga najpre upoznali kroz njegov sastav Triveni, sa basistom Omerom Avitalom i poznatim bubnjarom Našitom Vejtsom, gde se trubač predstavio kao istančani modernista sa sposobnošću iniciranja nove i mlade publike u svet džeza. No Avišaj Koen konačno zaokružuje svoj autorski stil prelaskom kod izdavača ECM gde objavljuje dva albuma u novim postavama: Into the Silence i aktuelni Cross my palm with silver. Nije nikakva tajna da je Koenov veliki uzor Majls Dejvis, što i sam muzičar ponosno ističe, a sada i potvrđuje u svom delu. Ulazak u tišinu, kao tužna posveta preminulom ocu, svojevrstan je stilski omaž antologijskom Dejvisovom albumu Kind of blue, kako na tragu delikatnih prigušenih zvukova trube, tako i zbog sofisticiranih aranžerskih rešenja i atmosfere „noćne muzike“. Na Cross my palm with silver Koen i dalje gaji „majlsovski“ pristup sviranju, te uspešno spaja ovu najsvetliju tradiciju istorije džeza sa originalnim autorskim i aranžerskim stilom koji je negovao duže od decenije.

Nakon nastupa na u dvorani „Apolo“ 2014. godine u kvartetu Marka Tarnera, ovo je drugi, ponovni dolazak Avišaja Koena u Pančevo. Ako je na vas tada ostavio utisak sviračkog maestra, dobra je verovatnoća da budete još više oduševljeni njegovim sve zrelijim sviranjem, ali i još emotivnijom autorskom muzikom.

Na odnosu tradicije i moderne, „dobrih starih“ vremena i savremenih pristupa muzici, prelama se čitava sadašnjost i budućnost džez scene. Dok jedni tvrde da je posle 1969. i Majls Dejvisovog fjužn prevrata džez umro, drugi bespogovorno grle inovacije koje su ovaj dugovečni žanr odvele daleko od njegovih osnovnih postulata, zaokruženih u pedesetim i šezdesetim godinama prošlog veka. No postoji li zlatna sredina, tlo na kome se ove dve naizgled suprotstavljene težnje susreću i koegzistiraju?

Jedanaestočlani sastav pijaniste i kompozitora Vladimira Nikolova i bubnjara Srđana Ivanovića kao da pokušava da pruži odgovor na ovo pitanje.  Dvojica balkanskih muzičara mlađe generacije, sa respektabilnim inostranim karijerama, prave su muzičke persone za ovakav opit. Dok je Nikolov istaknut u radu sa svetskim orkestrima i ansamblima, aktivan i na filmskim projektima poput dobitnika Oskara The Artist, Ivanović je nešto aktivniji u manjim formacijama. Ovdašnja publika ga poznaje kao lidera benda Blazin’ Quartet koji je više puta dolazio u Srbiju, predstavljajući originalnu autorsku viziju spajanja modernog evropskog džeza sa balkanskim uticajima. 

Sam orkestar je sačinjen od najboljih muzičara mlađe i srednje generacije s ovih prostora, gde će domaća publika s ushićenjem dočekati Pančevca Kristijana Mlačka, saksofonistu Luku Ignjatovića, trubača Marka Đorđevića i ostale muzičare otvorene za sveže vidike. Neki od njih su stacionirani u Francuskoj, Italiji i Austriji, dok su mnoge veze nastale za vreme njihovih studentskih dana u Holandiji. Kao Meka za studente džez muzike iz različitih delova sveta, upravo je ova zemlja i njen školski sistem u dobroj meri zaslužan za razvoj dvojice lidera ovog projekta, kao i trojice njihovih kolega iz Undecteta Mihaila Ivanova, Kristijana Mlačka i Luke Ignjatovića, i, konačno, za razvitak evropske džez scene i njeno usmerenje u ključu savremenih autorskih projekata.

Naziv projekta „Artistry in Broken Rhythm“ (umeće u izlomljenom ritmu) je omaž legendarnom albumu Stena Kentona, nagoveštavajući i Ivanovićeve savremene ritmičke strukture, kao i iste takve aranžmane i kompozicije Nikolova. Umesto aranžiranih standarda na kakve smo navikli od tradicionalnih big bendova, ovaj veliki orkestar donosi svež i originalan pristup „staroj“ muzici. I na planu samog instrumentarijuma, koji je baziran na postavci Majls Dejvisovog albuma Birth of the Cool te dodatku harmonike i tenor saksofona, susreću se tradicionalno i moderno.

 

<<  Januar 2018  >>
 po  ut  sr  če  pe  su  ne