Mimart_1Ovo je pseudonaučno putovanje na kojem grupa bezimenih umetnika radi na istraživanju identiteta u okvirima umetnikovog rada. Kao u kompjuterskoj igrici ide se iz nivoa u nivo, a glavni “lik” je glumac. On preispituje na tom putovanju sebe: istražuje, kritikuje i provocira gledaoce postavljajući ih u situaciju “igrača kompjuterske igre”. Umetnik u procesu stvaranja prolazi kroz laboratorijum, kroz rad na sebi u okviru individualne mitologije, kroz borbu i žrtvu pa nekada i rat, biva izložen stotinama uticaja muza i Mefista, biva osuđen i hiruški pokrpljen, a na kraju se dolazi do apsurdne situacije gde umetnik sam sebe jede, zapravo samokritikuje i sam sebi sudi. Uz pomoć nove muze Tepsihotalije, koja je sinteza Talije i Tepsihore, nastao je projekat.


MEMORANDUM

premijera 23.04.2009., SKC, Beograd
Gostovanje na festivalu FIAT u Podgorici, maj 2009.
19.0kt., SKC, Beograd



Koncept i režija: Nela Antonović
Autor muzike: Predrag Radovančević
Dramaturg: Dragan Grbić
Kostimi i maske: Anđelija Marković
Scenografija: Nikola Nikolić i Anđelija Marković
Rekvizite: MIMART
Video: Lidija Antonović ANT


Igraju: Dušan Murić, Ana Bastać, Dragana Stanisavljević,
Predrag Radovančević, Lidija Antonović, Dubravka Subotic



Press: “Nova muza – Terpsihotalija” 29.04.2009 “Danas”

“… U memorandumu centralno mesto je zauzimala grupa bezimenih umetnika koja je analizirala svoje subjektivne doživljaje prilikom istraživanja identiteta u genezi izvižačkog procesa, koji nije ni pozorište, ni ples. Pri tome je zatražila pomoć nove muze Terpsihotalije, koja je rođena iz sinteze muze pleza Terpsihore I muze pozorišta Tarlije, koju je zadivljujuće plastično igrala I glumila specijalna gošća iz Mađarske, Rita Gobi. Iz te pomoći I dosad I ubuduće će nastajati novi projekti Nele I Mimarta, sa kojima je privilegija usvajati kosmičku energiju, odnosno zajedno sa njima lutati beskrajnim prostorima plavetnila.”

Milica Zajcev



***


OKTAGON
II čin projekta »Predstava u dva čina sa pauzom«

25. april , BITEF Teatar, premijera predstave
28.maj, Festival internacionalnog alternativnog teatra FIAT, Podgorica, Montenegro
27. jun, Internacionalni festival alternativnog i novog teatra INFANT, Novi Sad, Srbija
9. okt., CHALANCHI internacionalni pozorišni festival, San Marino
9.nov., SKC, gostovanje

Scena kao prostor istraživanja, grešaka, napredovanja, rada na sebi, arena u kojoj se može postati nevidljiv, zatrpan đubretom, hvaljen, uplašen ili srećan. Padamo da bi se digli. Lepota leptira zaboravlja ružnu gusenicu iz koje je nastala, baš kao što je svako delo u procesu nastajanja. Osvetljavamo da bi opazili. Ogledamo se da bi videli. Providni smo…Ova predstava je posvećena otvaranju “nove televizije Oktagon” koja prati savremenu umetnost na planetarnom nivou.


Koncept i režija: Nela Antonović
Autor muzike: Predrag Radovančević
Dramaturg: Dragan Grbić
Kostimi i rekvizite: Anđelija Marković
Scenografija: Nikola Nikolić i Anđelija Marković
Video art: Lidija Antonović ANT

Izvode: Ana Bastać, Dubravka Subotić, Predrag Radovančević
Ivan Milenković- Macaco (Capoeria), Lidija Antonović (kamera)
Marina Bukvički

Press:  “ Oktagon 25 “,   maj 2009  “Time Out”
“… izeveli su fragmentarno scensko delo, komad koji je i mračan, apokaliptičan, opominjući, ironičan i autoironičan. Priča ispričana i nagoveštena telom i pokretima – o traganju, identitetu, biću, postojanju, pronalaženju… Komad izbudljiv, zahtevan za gledaoca, povremeno hermetičan, ali I invetivan I facinantan u određenim delovima (kapuera pokreti, ples iz udaraljke, ples u mreži)…”


Jelena Jovanović


<<  Avgust 2017  >>
 po  ut  sr  če  pe  su  ne 
 
   
Visual Karavan